48
 เช้าวันต่อมา รุกิมาส่งวีวีที่ห้องของโกเซต และนั่งอยู่เป็นเพื่อนจนกระทั่ง เรย์ตะและแซ่บเข้ามาในห้องเห็นฉากเลิฟซีนพอดี
 “แหม่...”เรย์ตะทักรุกิ “รักกัน รักกัน”
 “ไอ่บ้า!” รุกิพูดพลางแยกตัวออกมา “เดี๋ยวชั้นไปที่ห้องก่อนละกัน...” รุกิหันมาบอกวีวี
 “รีบไปไหนล่ะ?” เรย์ตะถามกลับด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์
 “เว้ย! จะทำเสียงอย่างงั้นเพื่อ?” รุกิพูด “ไปแล้ว!” ว่าแล้วไอ่เตี้ยก็เดินออกจากห้องไป
 “ชั้นว่าเมื่อกี้ รุกิหน้าแดงนะ...” เรย์ตะหันมามองวีวี
 “ดีกันยังไงอ่ะวีวี?” แซ่บโดดมานั่งข้างวีวีทันที “ดีกันได้งายยยย”
 “ไม่ได้ทะเลาะกันซักหน่อย” วีวีเองก็หน้าแดงก่อนจะหยิบแผ่นกระดาษเนื้อเพลงและเดินไปฝึกร้องที่มุมห้อง
 “ฮ่าๆๆๆ คู่วีวีกะรุกินี่ซาดิสจังเลย...” เรย์ตะบอก “เดี๋ยวด่ากัน เดี๋ยวดีกัน เดี๋ยวได้กัน”
 “ละไปรู้ได้ไงว่าเค้าได้กันอ่ะ?” แซ่บถามกลับ
 “ก็ทีชั้นกับนาย...” เรย์ตะมองหน้าแซ่บ
 “บ้า! พูดอะไรอย่างงั้น! =w=”
 “เอ้าๆ เล่นอะไรกันอยู่?” ป๋าลืมเปิดประตูเข้ามา
 “ไคคุงล่ะ?” เรย์ตะถาม
 “ซื้อหนมอยู่ค้าฟฟฟ” ลืมลืมตอบ “ไคคุงบอกให้ลืมลืมขึ้นมาก่อน...”
  “ระวังมีคนมาจีบไคคุงนะ” แซ่บบอก
 “ไม่มีหรอกน่า..ไคคุงรักลืมลืมคนเดียวววว” ลืมลืมบอกอย่างภาคภูมิใจ
 “แน่ใจ?” เรย์ตะถาม “ละนั่น ใครเดินมากับไคคุงน่ะ?”
 ลืมลืมหันขวับไปที่ประตู ก็เห็นมิยาบิเดินกอดคอไคคุงอยู่
 “อ๊ะ!” ลืมลืมทำตาโต
 “อ่า...สวัสดีทุกคน” มิยาบิทัก “ทำไมอยู่กันแค่นี้ล่ะ?”
 “...” ลืมลืมจ้องมิยาบิเขม็งเพราะมิยาบิยังไม่ปล่อยมือจากไคคุงซักที “ปล่อยไคคุงนะมิ”
 “หืม?” มิยาบิทำไม่สนใจ แถมยังเอาห้าไปใกล้ๆ กับแก้มของไคคุงอีกด้วย
 “ปล่อย! ผมบอกให้คุณปล่อยไคคุงงง!!!!!”
 “นายนี่...ทำไมไม่เห็นเหมือนหลงหลงเลยนะ” มิยาบิขมวดคิ้ว ก่อนจะค่อยๆ เอามือออกจากคอของไคคุง
 “เอ๊ะ!!!” ลืมลืมงง
 “ทำไมหลงหลงน่ารักกว่า?”
 “ป๊าดดดด ไอ่มิ! แกอยากตายรึไง?!!!” ลืมลืมไม่ได้หมายถึงสิ่งที่มิยาบิพูด แต่ว่าตอนนี้ ไอ่แขนที่คุณมิเธอเอาออกจากคอไคคุง กลับกลายเป็นโอบเอวของไคคุงแทน
 “จุ๊ๆๆ หยาบคายจังเลยน้า~” มิยาบิส่ายหน้า
 “เอามือแกออกเดี๋ยวนี้นะ!” ลืมลืมสั่ง
 “เอ๊ะ! เอาออกยังไงน้า~” ก่อนจะลืมลืมจะอารมณ์ขึ้น ไปมากกว่านี้ ก็มีบุคคลๆ หนึ่ง เดินเข้ามา
 “มิยาบิคุง ได้เวลางานแล้วนะครับ” เด็กหนุ่มผมยาวเดินเข้ามาในห้อง “ไปได้แล้วนะ”
 “โธ่...เซ็งเลย งานเข้า...ฝากไว้ก่อนนะจ๊ะ ไคคุง *3*” แล้วมิยาบิก็เดินออกไป
 “ไม่ต้องมาฝ่งมาฝากเลยยยย ฮึ่ยยยย” ลืมลืมทำท่าจะวิ่งออกไปโดดถีบตัวเงินตัวทองของบริษัท PScompany ซะให้ได้
 “เดี๋ยว!” เรย์ตะเรียกเด็กหนุ่มที่เดินเข้ามาตามมิยาบิ “นายเพิ่งเข้ามาใหม่เหรอ? ไม่เคยเห็นหน้าเลย”
 “อ่อ...ฮะ ผมซิออนคับ เป็นผู้ช่วยผู้จัดการของมิยาบิฮะ”
 “ยังเด็กอยู่เลยนี่” ไคคุงบอก “มาทำงานได้เหรอ?”
 “อ่อ ฮะ พาร์ทไทม์ช่วงปิดเทอมฮะ”
 “เก่งจัง >*<” ไคคุงยิ้ม
 “งั้นผมขอตัวก่อนนะฮะ” ว่าแล้วเด็กคนนั้นก็เดินไปเจอกับอาโออิพอดี “สวัสดีครับอาโออิคุง”
 “อื้อๆๆๆ หวัดดี...” อาโออิพยักหน้ารับ “เอ๊ะ! ไม่เคยเห็นหน้าเลยนะ?” อาโออิหันกลับไปมอง
 “ผมเพิ่งมาทำงานที่นี่ครับ”
 “พาร์ทไทม์เหรอ? อื้ออออ ดีๆ ^w^” อาโออิยิ้ม “ตั้งใจทำงานเน้อ”
 “ฮะ ^o^”
 “แล้วชื่ออ่ะ...อ้าว...ไปไหนแล้วล่ะ?” อาโออิขมวดคิ้วและเดินเข้ามาในห้อง
 “ไอ่โอ้ยจีบเด็ก!!!! ฟ้องๆๆๆๆ” เรย์ตะชี้หน้า
 “จีบเจิบอะไรเล่า! ก็ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบเป็นธรรมดา” อาโออิทิ้งตัวลงบนโซฟา
 “ไปเหอะ ลงไปห้องกาเซ็ทได้แล้ว” เรย์ตะลากโอ้ย
 “อ้าวเฮ้ย! ชั้นเพิ่งขึ้นมาเองนะ >.<”
 “ไปเลยๆ ได้เวลาทำงานแล้ว!!!”
 “ไม่! ชั้นจะรอคุโรอิก่อน!!!” อาโออิเชิดใส่
 “อ้าว...ไม่ได้มาด้วยกันเหรอ?” ไคคุงถามกลับ
 “...” อาโออิส่ายหน้าและทำหน้าเครียด
 “เอาเหอะน่า เดี๋ยวค่อยโทรหากันก็ได้นี่ ไปทำงานเหอะ” เรย์ตะตบไหล่โอย
 “ไม่เอา! รอไอ่อุ๊มาก่อน!” อาโออินั่งกอดอก
 “มาแว้วววว” อุรุฮะและหลงหลงเดินเข้ามาในห้องพร้อมกัน “ใครเรียกชั้นเมื่อกี้?” อุรุฮะหันซ้ายหันขวา “พี่วัวช่ายม๊า~”
 “ใคร?” อาโออิทำหน้าแหยๆ
 “แกอ่ะแหละ! เอ้อ! เมื่อกี้เห็นคุโรอิกับชุนเดินอยู่ข้างล่างนี่! ทำไมไม่มาด้วยกันล่ะ?” อุรุฮะถามกลับ
 “ไม่รู้ สองคนนั่น อยากแยกไปเดินกัน สองคนล่ะมั้ง”
 “เอ้อออ มีน้อยใจด้วยเว้ย! แก่แล้ว ขี้น้อยใจเหมือนกันนะเนี่ย!!! มาม๊ะ มาให้เฮียปลอบขวัญ” อุรุฮะทำท่าจะเข้าไปกอด
 “ทะลึ่ง...”
 “ฮ่าๆๆๆๆ” อุรุฮะหัวเราะร่า “งั้นเดี๋ยวพวกเราก็...ลงไปกันเลยล่ะกัน” อุรุฮะพูด “หลงหลง เฮียไปก่อนน้า~ *3*”
 “ค้าฟฟฟ”
 “ไรวะ? นี่ขึ้นมาทำอะไรกันเนี่ย?” อาโออิถามกลับ
 “ขึ้นมาส่งแซ่บ” <เรย์ตะ
 “ขึ้นมาส่งหลงหลง” <อุรุฮะ
 “เอาไคคุงมาอยู่ด้วยยยย~” <ลืมลืม
 “- -+” <อาโออิ
 “ไปๆ ลงไปได้แล้ว!” อุรุฮะดึงแขนอาโออิ
 “อารายง่า ม่ายโลงงงงง”
 อาโออิพูดตลอดทางที่อุรุฮะลากเค้าออกมาจากห้อง
 “โอยนี่...” แซ่บหันมามองหลงหลงและลืมลืม
 “ตลก...” ป๋าหลงพูดพลางหยิบกีต้าร์ออกมาเล่น
  ไม่นานคุณเคก็เข้ามา พร้อมกับสาวสวย
 “อ๊ะ! ใครน่ะคุณเค!!!” ลืมลืมถาม
 “นี่คุณ มาซาโอะ มิชิโยะ ต่อไปนี้จะมาเป็นผู้จัดการให้กับโกเซตตะ”
 “เอ๊ะ!!!!!!!!!!!!!!!”  < ทุกคน
 “ผู้หญิง!!!!!!” ป๋าหลงพูด “ผู้หญิงนี่นา”
 “อ้าว...ทำไมล่ะ? เป็นผู้หญิงไม่ได้เหรอ?” คุณเคถามกลับ “อ่ะ...เชิญทำความรู้จักกันตามสบายนะ”
 “^w^” <เธอคนนั้น “หลงหลง ลืมลืม แซ่บ วีวี...-*- แล้วอีกคนไปไหนล่ะ?”
 “มาแล้วววววว!!!!! อุ้ย!!” คุโรอิวิ่งยกมือเข้ามาในห้องก่อนจะหยุดกึกเมื่อเห็นสมาชิกใหม่ “อ่ะ...เอ่อ...”
 “คุโรอิคุง...” เธอคนนั้นมองหน้าไอ่ที่เพิ่งวิ่งเข้ามา
 “ครับ...” คุโรอิพยักหน้า
 “ครบทุกคนแล้วนะ...” เธอคนนั้นยิ้ม “ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนอีกครั้งนึง ก็ ฝากตัวด้วยนะคะ”
 “ค้าบบบบบ” < ทุกคน
 “งั้น เดี๋ยวเรามาเริ่มงานกันเลยดีกว่านะ”
 “เอ๊ะ? งาน?” <ทุกคน
 “ใช่...อย่างที่รู้ๆ กันว่า อาทิตย์หน้าทุกคนจะต้องถ่ายทำพีวี แล้วก็พรุ่งนี้มีงานสัมภาษณ์ลงนิตยสาร 3 ฉบับ  แล้วก็ วีวี...พรุ่งนี้หลังจากที่สัมภาษณ์เสร็จ ก็ต้องแยกไปถ่ายแบบเดี่ยวลงปกนิตยสาร Arena37 Special ส่วน หลงหลงกับคุโรอิ มะรืนจะมีนัดถ่ายแบบคู่ลงปกนิตยสาร Glare แซ่บกับลืมลืมก็มะรืนเหมือนกัน ลงนิตยสาร Rock n’ Read งั้นเอาไว้ถึงแค่ มะรืนก่อนละกัน เดี๋ยวชั้นจะมาย้ำอีกทีนะ” พูดจบเธอก็เดินออกไป
 “ห๊า! ป๋าเมื่อกี้เค้าพูดว่าอะไรมั่งนะ?” คุโรอิหันไปถามป๋าหลง
 “ไม่รู้ว่ะ ป๋าฟังไม่ทัน” หลงหลงส่ายหน้า
 “เค้าบอกว่า พรุ่งนี้กับมะรืนอ่ะ งานเข้า” ป๋าลืมตอบ
 “ช่วยกูได้เยอะเลยไอ่ลืม…” ป๋าหลงว่า
 “พรุ่งนี้มีสัมภาษณ์ลงนิตยสาร 3 ฉบับ...วีวีมีถ่ายแบบเดี่ยวลง Arena37 Special ป๋ากับคายมีลง Glare มะรืนนี้ แซ่บและป๋าลืมลง Rock n’ Read” แซ่บตอบ
 “โอ้โห...อยากจะตบมือเป็นเพลงลินดา~” หลงหลงพูด “เจ๋งว่ะแซ่บ”
 “ก็จำได้อ่ะ...”
 “แต่ว่า...คุณมิชิโยะนี่ สวยจังเลย~” คุโรอิเพ้อ “หน้าเหมือนลีอา ดิซอน ก้นงอนเหมือนโคดะ คุมิ”
 “สังเกตอะไรไม่สังเกตนะ” แซ่บเหล่
 “ก็มันจริงอ่ะ ดูมดูม บึ้มเหมือนน้องโซระด้วย!” <มันยังไม่จบ
 “เฮ่อๆๆ” หลงหลงยิ้มแหยๆ “ทำไมป๋าไม่รู้สึกดีเหมือนแกเลยวะ?”
 “ก็ป๋าเป็นของเฮียนี่!”
 “ละแกอ่ะ ตกลงจะหาลูกสะใภ้รึลูกเขยให้ชั้นกันแน่” ป๋าหลงบอก “เดี๋ยว มากิ เดี๋ยวอาโออิ และมาเจ๊มิชิโยะนี่อีกแระ”
 “(. .) ก็แค่ชื่นชมเฉยๆ อ่า”
 “ไป! ไปซ้อมเว้ย” ป๋าหลงบอกพลางถือกีต้าร์เข้าไปในห้องซ้อมเป็นคนแรก
 .
 .
 .
 ขณะนี้เวลาเที่ยง กาเซ็ทก็เลยยกขบวนขึ้นมาหาโกเซต
 “มาซาโอะ มิชิโยะเหรอ?” อุรุฮะทวนคำเมื่อหลงหลงเล่าเรื่องผู้จัดการวงให้ฟัง
 “ชื่อคุ้นๆ แฮะ...” อาโออิขมวดคิ้ว
 “กิ๊กเก่าแกเรอะ?!” อุรุฮะหันขวับมามอง
 “ไอ่บ้า! ใช่ที่ไหนล่า?” 
 “แล้วหน้าตาเป็นยังไงเหรอ?” ไคคุงถามกลับ
  “หน้าเหมือนลีอาดิซอน ตูดงอนเหมือนโคดะคุมิ นมเหมือนอาโออิโซระ” หลงหลงตอบ
 “เหมือนอาโออินี้ได้ม๊ะ?” <อาโออิทำท่าจับหน้าอก
 “ผมว่าอาโอยซังกำลังหิวนะครับ” คุโรอิเตือนสติ
 “อื้อ...” อาโออิพยักหน้าก่อนจะหันไปสนใจข้าวกล่องของตัวเอง
 “- -+” <ทุกคน
 “คุณมิชิโยะเนี่ย เหมือนจะใจดีนะ...” วีวีบอก
 “แซ่บว่า แซ่บรู้สึกแปลกๆ แหละ” แซ่บพูดขึ้น
 “รู้สึกแปลกๆ เหรอ?” เรย์ตะหันมามอง “มีอะไรให้ชั้นช่วยมั้ย?”
 “ไม่ได้แปลกแบบน้านนนนนน” แซ่บว่า “แต่คุณมิชิโยะนั่น เหมือนจะแอบเจ้าระเบียบอยู่ลึกๆ นะ คิดดูดิ พูดตารางงานมายาวเหยียด ด้วยรอยยิ้มแบบนั้น”
 “เอ้า...เค้ายิ้มก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?” อุรุฮะพูด “เรียวซังนะ เห็นอย่างงั้นนะ เวลาสั่งงานกับพวกเฮียอ่ะ โคตรดุอ่ะ “
 “ฮ่าๆๆๆๆ” <ทุกคน
 “แต่ทำไม...ผู้จัดการวงของโกเซตตะจะต้องเป็นผู้หญิงด้วยล่า?!” หลงหลงบอก
 “เป็นผู้หญิงแหละดีแล้ว...พวกนายไม่ชอบผู้หญิงไม่ใช่เหรอ?” อาโออิพูดขึ้น
 “- -+” <สายตาทุกคน
 “ก็จริงอ่ะ!” แล้วอาโออิก็หันไปสนใจของกินต่อ
 “แต่ผมชอบนะ...” <คุโรอิ
 “คุโรอี๊~~~!!!!!!!!!!!!!” <อาโออิ
 “เอ้า...เป็นผู้ชายก็ต้องชอบผู้หญิงสิ...”
 “T^T ร้องไห้จริงๆ ด้วย” <อาโออิ
 “อาโอยซังนี่ยังไงนะ!” ไอ่คายว่า “จะเป็นเมะรึเคะครับ?”
 “ได้ทั้งสองอย่างแหละ *3*”
 “โอ๊ะ! อย่าไปพูดกะมันเลย มันบ้า!” อุรุฮะตัดบท
 “ไม่ได้บ้าโว้ย!” อาโออิขมวดคิ้วและมองเฮีย “แกอ่ะบ้า”
 “- -+ พอเหอะ” รุกิพูดบ้าง “ก็อย่างที่โอยบอก ผู้หญิงนั่นแหละดีแล้ว”
 “ดียังไงเนี่ย...” ป๋าหลงนั่งเท้าคาง
 “เอ๊ะ!? รึว่าหลงอยากมีผู้จัดการวงเป็นผู้ชาย? ให้เฮียเป็นให้มั้ย?” อุรุฮะยิ้ม
 “ไม่อ่ะ...” หลงตอบ
 “ไม่เหรอ? (. .)” <อุรุฮะหน้าหงอยไปเลย
 “ไม่ใช่อย่างงั้นครับเฮีย...หลงหมายถึง วงอื่นๆ ก็มีผู้จัดการวงเป็นผู้ชายหมดเลย ทำไมโกเซตตะต้องมีเป็นผู้หญิงด้วย หลงรู้สึกว่า เวลาจะเข้าไปคุยงานอะไรอย่างงี้ มันแปลกๆ อ่ะ อย่างที่เคยออกทัวร์เป็นวงเปิดให้กาเซ็ทก็มีคุณเคกับเรียวซัง หลงว่า ยังไงผู้จัดการวงเป็นผู้ชายก็น่าจะดีกว่าไม่ใช่เหรอ?”
 “เอาน่า ลองดูไปก่อน...” อุรุฮะแนะ “ถ้าเข้ากันไม่ได้เดี๋ยวเค้าก็เปลี่ยนให้เองแหละ”
 “ครับ” <โกเซตตะ

edit @ 26 Jul 2008 23:50:46 by ~Gozetta~Gazetto~the GazettE~the GozettA~